دستت رو به من بده امیرحسین. بیا بیا...

امیرحسین خوشگل مامان آقا امیرحسین خوشگل  مریم بانوی خوشگل شادی خانوم گل شقایق عزیز ...

امروز من و امیرحسین مراسم تعمیر اسباب بازی داشیم. خیلی از اسباب بازی هامون خراب شده بودند، کلی چسب زدیم و باطری انداختیم تا تونستیم کمی رو به راهشون کنیم. اتوبوس فرمانش و آینه اش افتاده بود، ماشین درش افتاده بود. تفنگمون خراب شده بود. چرخ لوگومون پاره شده بود. هواپیمامون بالهاش در اومده بود... خلاصه همه رو تعمیر کردیم. داشتم بالهای هواپیما رو به زور می انداختم، دیدم امیرحسین وایستاده بالای سرم و با تعجب منو نگاه می کنه، گفتم ببین خرابش کردی، الان نمیره سر جاش. برگشت به من گفت: مامان داری اشتباه می اندازی، جاش اونجا نیست عبقه.  خداای من!!! راست می گفت. چقدر من به خودم فشار آورده بودم. کلی خجالت کشیدم. &...

امیرحسین وقتی پازلش رو درست کرد، گفت: بابا برام جایزه بگیر. بابا هم ذوق زده زود میره، براش بازی مگنت می گیره. الان چند روزه دارند با هم بازی می کنند. امیرحسین خیلی خوب خودشو با بازی مغناطیس مشغول می کنه و چقدر با دقت درست می کنه. بعدش هم میاره به من میده تا از میله بارفیکس آویزون بکنم تا بچرخه. می چرخه و می چرخه و امیرحسین ذوق می کنه. بعد زود میره تا یه خوشگل دیگه درست کنه. ...

امیرحسین وقتی کوچولو بود، اعداد رو خیلی براش تکرار می کردم. همش نگاه می کرد. فقط می گفت: ١ ، ٨ ، ١٠ وقتی هم بازی می کرد، به جای ١،٢،٣ یک هشت ده می گفت. خندمون می گرفت. یه روز بابا براش قصه امیرحسین رو تعریف کرد که توی مدرسه آقای معلم، از بچه ها پرسیده بود بچه ها کی می تونه از ١٠ - ١ بشمره. امیرحسین بلند شده بود و اجازه گرفته بود و خوب خوب شمرده بود و آقای معلم گفته بود آفرین امیرحسین تو چقدر خوب بلدی بشمری و براش جایزه داده بود.  از اون روز امیرحسین شروع کرد به شمردن اعداد. خوب خوب. قصه ها در یادگیری بچه ها خیلی تاثیر دارند. تکرار مکرر من اصلا فایده ای نداشت. ولی قصه ای که غیر مستقیم گفته می شد خیلی کارساز بود. امی...

هر روز صبح زودتر از من از خواب بیدار میشه.کوچیک که بود هی به من می گفت مامان بیدار شو شب نیست، لالا بسه! الان که بزرگتر شده، به من میگه مامان بیدار شو دیگه، چرا خرصم (حرصم) می دی؟! بوست کردم دیگه بیدار شو!! من چقدر خوشحال می شم که منو هی بوس می کنه تا بیدار بشم و چقدر خوبه که این خواب طولانی باشه. ...

...

چقدر بچه ها زود بزرگ می شوند. وقتی امیرحسین داره راه می ره، بغلم می کنه، باورم نمیشه که این منم و امیرحسین پسر منه! آدم حس غریبی بهش دست می ده. این تنها بچه ها نیستند که قد می کشند روزهای عمر منم هست که هر روز قد می کشند. وااای! چقدر زود می گذره. انگار همین دیروز بود که با بچه های کوچمون لی لی بازی می کردیم، هفت سنگ، وسطی. مدرسه می رفتیم. هر روز که از مدرسه می اومدم کیف صورتی بزرگی که داشتم از روی کولم می انداختمش پایین و بی اینکه لباس مدرسه ام رو در بیارم تمام مشق های مدرسه ام رو می نوشتم، تا مادرم تشویقم کنه. پدرم به خاطر بیستی که گرفته بودم بیست تومن به من جایزه بده. چه روزهای قشنگی بود.  الان وقتی پسرم غذاشو می خوره ب...